Berry College...ที่อาจจะได้มีโอกาสมาเรียน... :P

กวางในวิทลัย

หงส์ในวิทลัย

กูหล่อ

พุง

ลงรูปเจ้าบ้านเป็นเกียรติให้มันหน่อย .. "ไอ้จี" คร๊าบบ เพื่อนผม

สองสามวันแรกที่มาถึง หนาวมาก ก้อนน้ำแข็งในรูปนั้น น่าจะเป็นน้ำจากลำธารนั่นแหละ

น้ำแข็งเกาะหน้ากระจกรถของเช้าวันที่สองที่ไปถึง อากาศ-7 C

ผ่านไปแล้วหนึ่งสัปดาห์เต็ม ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงที่นี่ Cedartown เมืองเล็กๆ ในเมืองใหญ่ "Atlanta" รัฐ"Georgia" ...สีดานคร (Cedartown) เป็นเมืองชนบทอย่างมากมายในสายตาผม การได้มาเห็นเมืองเล็กๆบ้านนอกๆแห่งนี้ ไม่ได้ทำให้ผมมีความตื่นเต้นกับการเดินทางครั้งนี้มากขึ้นเลย (จากที่ไม่ตื่นเต้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว)

วันที่มาถึงนั้น "จี" (นามเกือบสมมติ )เพื่อนที่ผมข้ามน้ำข้ามทะเลมาเยี่ยมนั้น มันสอบเสร็จพอดี มันก็ไปยืนยิ้มแป้นรอรับที่สนามบิน จี หรือ จีระศักดิ์ เพื่อนไฮโซ (และไฮโล) เพื่อนที่รู้จักกันมาเกือบสิบปีของผม มันมาเรียนภาษาที่นี่ตั้งแต่เมือสองปีที่แล้ว พักฟรีืั้บ้านญาติมัน เนื่องจากฐานะที่เรียกได้ว่าพอจะกิน มันจึงไม่ต้องดิ้นรนหางานพิเศษทำ (นั่นคืออีกเหตุผลหนึ่งที่ผมคบมันมาถึงทุกวันนี้ 5555) เลยมีเวลาว่างที่จะพาผมเที่ยวเกือบตลอดช่วงเวลาที่ผมมาอยู่ที่นี่ จริงๆมันชื่อหม่อง ชื่อจริงว่าจีระศักดิ์ สืบเนื่องมาจากหนังเรื่องกุมภาพันธ์ ทำให้พี่แกเปลี่ยนชื่อมาเป็น จี ชื่อของพระเอกในเรื่อง และ จี ก็มีเหตุผลที่ต้องไปนิวยอร์คอยู่เนืองๆ ซึ่งเป็นที่ที่ถ่ายทำหนังเรื่องนั้น จี เลยดูจะเป็นชื่อที่มันชอบ แต่ไหงไปๆมาๆ ฝรั่งที่นี่เรียกมันว่า พอล ซะงั้น วุ้ย จะเอาชื่อไหนกันแน่ฟระ

จริงๆบ้านญาติของไอ้จีที่มันพักอยู่ด้วย ก็อยู่แถวๆชานเมืองแอตแลนต้านั่นแหละ แต่เค้ามาซื้อบ้านอีกหลังนึงไว้ที่สีดานคร ดอนกันดานแห่งนี้ เพื่อจะตกแต่งไว้ให้คนมาเช่าอยู่ แต่ช่วงนี้เค้ายกให้ไอ้จีไปก่อนเพราะมันก็อยากจะย้ายออกมาอยู่คนเดียว ผมก็เพิ่งมารู้ตอนมาถึงว่าทำไมเค้าถึงใจดียกให้มันให้ซุกหัวนอนไปก่อน เพราะบ้านหลังนี้(รวมถึงบ้านเกือบทุกหลังในซีดาร์ทาวน์) มีอายุเกือบร้อยปี ที่ต้องการการโมดิฟายใหม่เกือบทั้งหลัง โชคดีที่ญาติมันจ้างคนมาทาสีซ่อมประตู ทำอะไรต่อมิอะไรให้มันกลายเป็น "บ้าน" ที่สามารถซุกหัวนอนอยู่ได้คือ มันอาสาที่จะโมดิฟายบ้านให้เค้าอ่ะนะ ด้วยแรงใจที่ยินดีช่วยเหลือจากไอ้เจ เพื่อนของมัน

ตั้งแต่ขับรถออกจากสนามบินที่อยู่นอกเมืองแอตแลนต้า ผ่านป่าฝ่าดง(ไม่ขนาดนั้นหรอก) ประมาณชั่วโมงครึ่งจนมาเห็นบ้านหลังนี้ ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามาก็แทบจะทำให้ผมอยากหันหลังกลับไปโบกรถเข้าเมืองไปพักโรงแรมจิ้งหรีดในตัวเมืองแทน แรกๆที่มันบอกว่าจะมาพักกันที่บ้านญาติมันที่ต้องการให้ผมช่วยโมดิฟายนิดหน่อยนั้น ผมก็ไม่ไ่ด้คิดว่ามันจะเป็นอย่างที่ผมเห็น แต่เอาเถอะ พักฟรี อ่ะนะ เอาไรมาก มันเองก็เพิ่งจะสอบเสร็จ ถือว่าอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายละกัน

......ขี้เกียจพิมพ์อ่ะ ....... to be continued....